Τρεις δεκαετίες κωμωδίας, δεκάδες κείμενα και αμέτρητες ιστορίες από τη σκηνή χωρούν σε μία παράσταση; Ο Δημήτρης Δημόπουλος απαντά αφήνοντας την επιλογή στην τύχη και παρουσιάζει ένα διαφορετικό «Ανθολόγιο» κάθε βράδυ.
Το 1996, όταν το σταντ-απ στην Ελλάδα έκανε ακόμη τα πρώτα του βήματα, ο Δημήτρης Δημόπουλος ανέβαινε στη σκηνή των ιστορικών «Νυχτών Κωμωδίας». Τριάντα χρόνια αργότερα, επιστρέφει σε εκείνα τα πρώτα κείμενα, αλλά και σε όσα ακολούθησαν, για να παρουσιάσει το «Ανθολόγιο», μια παράσταση που διατρέχει ολόκληρη την πορεία του χωρίς να ακολουθεί μια σταθερή, προκαθορισμένη σειρά.
Η βασική ιδέα είναι απλή και ταιριάζει απόλυτα στο πνεύμα του σταντ-απ. Ο Δημόπουλος συγκεντρώνει κείμενα από διαφορετικές περιόδους της δουλειάς του, μαζί με αφηγήσεις από απρόβλεπτα περιστατικά που συνέβησαν όλα αυτά τα χρόνια στις παραστάσεις του. Στη συνέχεια, αφήνει την τύχη να αποφασίσει τι θα ακουστεί κάθε φορά. Έτσι, η σύνθεση του προγράμματος αλλάζει από βραδιά σε βραδιά και κάθε «Ανθολόγιο» γίνεται μια ξεχωριστή παράσταση.
Το υλικό εκτείνεται από τις πρώτες εμφανίσεις του στις «Νύχτες Κωμωδίας» και το «Αντί Διδακτορικού» έως μεταγενέστερες δουλειές όπως η «Υπερπαραγωγή», η «Καφρόκρεμα» και το «Καμένος στη Μετάφραση». Δεν πρόκειται, ωστόσο, για μια απλή συλλογή επιτυχιών ούτε για μια νοσταλγική αναδρομή. Τα παλαιότερα κείμενα επιστρέφουν στη σκηνή μέσα από τη σημερινή ματιά του δημιουργού τους και συναντούν έναν κωμικό με μεγαλύτερη εμπειρία, διαφορετικά εργαλεία και βαθύτερη γνώση του ρυθμού και της αφήγησης.
Αυτή η συνάντηση του παρελθόντος με το παρόν αποτελεί και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της παράστασης. Μέσα από το προσωπικό αρχείο ενός ανθρώπου που παρακολούθησε την ελληνική σκηνή του σταντ-απ σχεδόν από τη γέννησή της, αποτυπώνεται έμμεσα και η εξέλιξη του ίδιου του είδους. Από τις εποχές κατά τις οποίες λίγοι γνώριζαν ακόμη τι ακριβώς σημαίνει σταντ-απ έως τη σημερινή πολυσυλλεκτική σκηνή, με νέους κωμικούς, γεμάτες αίθουσες και κοινό που αναζητά διαφορετικές φωνές.
Ο Δημήτρης Δημόπουλος δεν περιορίστηκε ποτέ αποκλειστικά στην κωμωδία. Στην πολύπλευρη καλλιτεχνική του διαδρομή έχει εργαστεί ως ηθοποιός, τραγουδιστής, συγγραφέας, σκηνοθέτης και μεταφραστής. Έχει συνεργαστεί με την Εθνική Λυρική Σκηνή, έχει σκηνοθετήσει θεατρικές και μουσικοθεατρικές παραγωγές και έχει γράψει κείμενα για έργα όπερας. Το «Yasou Aida!» τιμήθηκε το 2012 με τον Έπαινο «Κάρολος Κουν» Δραματουργίας Ελληνικού Έργου. Αυτή η ευρύτερη σχέση με τη γλώσσα και τη σκηνική αφήγηση είναι εμφανής και στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το σταντ-απ: με ακρίβεια στη γραφή, προσοχή στον ρυθμό και ιδιαίτερη αγάπη για τις λέξεις.
Πίσω από την αίσθηση του αυθόρμητου βρίσκεται, βέβαια, η απαιτητική δουλειά της κωμωδίας. Όπως έχει επισημάνει και ο ίδιος, για κάθε λεπτό σκηνικής παρουσίας έχουν προηγηθεί ώρες συγγραφής και πρόβας. Στο «Ανθολόγιο», όμως, αυτή η προετοιμασία συναντά το απρόβλεπτο. Ο κωμικός γνωρίζει τα υλικά του, αλλά όχι απαραίτητα τη σειρά με την οποία θα τα χρησιμοποιήσει. Το κοινό παρακολουθεί, έτσι, μια παράσταση ζωντανή, ανοιχτή στις εκπλήξεις και στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε βραδιάς.
Τριάντα χρόνια στο σταντ-απ αποτελούν μια σημαντική επέτειο. Για τον Δημήτρη Δημόπουλο, όμως, ο απολογισμός δεν φαίνεται να είναι αυτοσκοπός. Όταν ρωτήθηκε τι θα ήθελε να μείνει στο κοινό μετά το τέλος του «Ανθολογίου», η απάντησή του ήταν λιτή: «Το γέλιο. Μόνο το γέλιο».